sobota, 12 maja 2007
Po tamtej stronie...

stoję przed lustrem- wrót innego wymiaru
jak psychodeliczny dźwięk wystukuję wygięte myśli
przekraczam bramę imaginacji daremnej
pozdrawiam dziewczynkę która mieszka tu od dawna.

mijam po drodze zakapturzone postaci
z kurzu powstałych, marmurem zdobionych
pomniki celofanowe, kryształowe mury
niebo w zieleni, trawa w błękicie...

wchodzę nieostro w zakręty prostolinijne
chmury z cukrowej waty, wahania nieharmonijne
wspinam się dalej w dół tej synestezji
pachnące spojrzenia, kwitnące doznania.

idę w kierunku dna samej góry...
lub w kierunku góry samego dna.
nie różni się ten świat pod jednym względem,
góra czy dół...oddziela je granica...

***
rabbit hole
piątek, 04 maja 2007
Grymas

grymas wykrzywia zaciśnięte szczypcami usta,
jak szklane lustra w nienaturalnym odcieniu
szarego błękitu, w zapatrzeniu oddalenia
pochłania światło jak próżnia pochłania dźwięk.

grymas marszczy brwi zjeżone od rozgoryczenia
z niedowierzaniem obnażające skrzywione myśli,
jak wyłom czasu powstały z materii czarnej dziury
jak oczy pochłania magnetyzm szarego brązu.

grymas wysusza żyły i trzewia, głos zamiera,
gasną światła, dusza drży w rytmie drgań
naczyń krwionośnych, źrenice nikną wyblakłe --
noc zapada w dzień, dzień chowa się we śnie...

***
flower
czwartek, 03 maja 2007
[it

it's empty here, no letter or words
empty void, sound of noiseless cords

everything's changed, it's not as it used to be
the blue sky, dark clouds you'll see

the sound of bells, fading in fear
from noon till midnight, you'll always hear

the crippled mind, grasping in thoughts
making nonsenses and useless taughts

the final grief, engraving the creed
briefly on tomb, nothing to read...

***
tomb
20:18, entity82 , Poems
Link Dodaj komentarz »
środa, 02 maja 2007
Sarah Mclachlan -- Fallen

Witam...po dłuższej przerwie. Wielu pewnie już zwątpiło, że jeszcze tu wrócę :). Ale jestem. No i postanowiłem, że wypadałoby dać jakiś ślad tego, że coś tam jeszcze się we mnie tli.

Trochę się ostatnio działo i dzieje w moim życiu, a zarazem człowiek popadł w marazm i niemoc w pewnych obszarach. Skoncentrowany na tym, co w życiu tak naprawdę nie jest ważne lub przynajmniej najważniejsze nie jest.

Tak więc wracam z mocnym postanowieniem częstszej aktualizacji bloga...w pewnym momencie zwątpiłem w ogóle w sens tego całego blogowania, bo po co i dla kogo właściwie? Że niby dla siebie? Nikt nie pisze tak naprawdę tylko i wyłącznie dla siebie...każdy chyba ma nadzieję, że ktoś czyta he he.

No dobra dość tego biadolenia. Na początek, Sarah Mclachlan (poniżej video klip w remixie Gabriel & Dresden :)). Nie zrezygnowałem z tłumaczenia, a tak żeby z wprawy nie wypaść, a przy okazji może komuś się do czegoś przyda. Miłego czytania i słuchania :).

Upadły

niebo sięga po mą dłoń
I prowadzi przez ogień
Długo wyczekiwana odpowiedź
W długą i bolesną walkę

Prawdę powiadam bardzo się starałem
Ale gdzieś tam po drodze
Skuszony tym wszystkim co oferowano
A koszt okazał się wiele większy niż mogłem znieść

Mimo że próbowałem, upadłem...
Zniżyłem się tak nisko
Nawaliłem
Powinienem był wiedzieć
Więc nie przychodź tu
Mówiąc że tak powiedziałem...

Zaczynamy mając dobre intencje
Miłość była czysta i młoda
Wierzyliśmy iż możemy się odmienić
Bieg historii można odwrócić
Ale dźwigamy na plecach ciężar
Czas zawsze pokaże
W samotnym świetle poranka
W ranie która się nigdy nie goi
Gorzki to smak utraty wszystkiego
Tego co tak umiłowane.

upadłem...
Zniżyłem się tak nisko
Nawaliłem
Powinienem był wiedzieć
Więc nie przychodź tu
Mówiąc że tak powiedziałem...

niebo sięga po mą dłoń
Nie ma gdzie się podziać
Zatraciłem siebie dla tych których za przyjaciół brałem
Wszystkich których znałem
Odwracają teraz głowy zawstydzeni
Udając że nie widzą
To ten jeden nieostrożny krok
Nim pojmiesz poślizgniesz się
I zdaje się nie ma sposobu na odkupienie

Mimo że próbowałem, upadłem...
Zniżyłem się tak nisko
Nawaliłem
Powinienem był wiedzieć
Więc nie przychodź tu
Mówiąc że tak powiedziałem...
[2x]

Fallen

Heaven bend to take my hand
And lead me through the fire
Be the long awaited answer
To a long and painful fight

Truth be told I've tried my best
But somewhere along the way
I got caught up in all there was to offer
And the cost was so much more than I could bear

Though I've tried, I've fallen...
I have sunk so low
I messed up
Better I should know
So don't come round here
And tell me I told you so...

We all begin with good intent
Love was raw and young
We believed that we could change ourselves
THe past could be undone
But we carry on our backs the burden
Time always reveals
In the lonely light of morning
In the wound that would not heal
It's the bitter taste of losing everything
That I've held so dear.

I've fallen...
I have sunk so low
I messed up
Better I should know
So don't come round here
And tell me I told you so...

Heaven bend to take my hand
Nowhere left to turn
I'm lost to those I thought were friends
To everyone I know
Oh they turn their heads embarassed
Pretend that they don't see
But it's one missed step
One slip before you know it
And there doesn't seem a way to be redeemed

Though I've tried, I've fallen...
I have sunk so low
I messed up
Better I should know
So don't come round here
And tell me I told you so...
[2X]