poniedziałek, 18 października 2010
śpiew utęsknienia

przychodzi noc
szaro-bure budzą się sny
zakwitają kołdry

szelest kaloryferów
jak bicie serca
rozbrzmiewa w tle

spacerują mrówki
w tańcu fandango
pękają ściany

w nosie zakręci
śpiewem utęsknienia
pragnienie pustki.

***
sobota, 16 października 2010
Long way home...

Muszę się pożalić. Wczoraj wracałem po dwóch tygodniach zsyłki do obcego kraju, i na lotnisku w Warszawie zatrzymała mnie mgła w Krakowie (sic!). Lot był późno wieczorem i najpierw przekładali aż w końcu całkowicie odwołali. Ale ludzie byli wkurzeni...ale przeklinali tych warszawiaków. Niemniej, byłem już tak stęskniony za Krakowem, że razem z innymi postanowiłem wrócić podstawionym autokarem, zamiast iść do hotelu i lecieć pierwszym lepszym rejsem z rana. Oczywiście zanim autokar podstawili to na zegarach wybiła północ. A tłukliśmy się całe 5 godzin. Dla odmiany, sam przelot z Warszawy do Krakowa trwa pół godziny, tak że stewardesy muszą fruwać po kabinie żeby zdążyć rozdać soczki :D. Przyznam że usychałem z pragnienia. Potem było mi wszystko jedno. Ogólnie, ja w takich sytuacjach raczej zachowuję spokój, zawsze to jakaś przygoda :D. Lepsze to niż utknąć na lotnisku w jakimś Frankfurcie...albo paraliż wywołany pyłem wulkanicznym :).

Abstrahując od powyższego, to nic przyjemnego wrócić wyczerpanym do wyziębionego mieszkania. Mógłby ktoś rozpalić w piecu, no!

***
11:32, entity82 , Log
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 10 października 2010
INTJ - portret osobowości

Kiedyś wypełniłem sobie test psychologiczny sprawdzający typ osobowości (podobny do MBTI) i wyszło mi że jestem INTJ. Wczoraj mi się trochę nudziło i szukałem w sieci różnych opisów dla tego typu. Ogólnie sporo tego jest (zwłaszcza w j. ang.) więc postanowiłem wybrać taki który przypadnie mi najbardziej do gustu i wrzucić tutaj przetłumaczony tekst. Oryginalny można znaleźć tutaj.

Naukowiec

Jako INTJ, podstawowym trybem funkcjonowania jest koncentracja na swoim wnętrzu, gdzie pierwszorzędną rolę w poznawaniu odgrywa intuicja. Drugorzędnym trybem jest tryb zewnętrzny, w którym do wszelkich spraw podchodzą w sposób racjonalny i logiczny.

INTJ żyją w świecie pomysłów i planowania strategicznego. Cenią inteligencję, wiedzę i kompetencję, oraz zwykle odznaczają się wysokimi standardami w tych obszarach, w których sami ciągle dążą do spełnienia. W nieco mniejszej skali, mają podobne wymagania w stosunku innych.

Z Introwertyczną Intuicją dominującą nad ich osobowością, INTJ koncentrują swoją energię na obserwowaniu świata, generując pomysły i możliwości. Ich umysł ciągle zbiera informacje oraz to w jaki sposób są ze sobą powiązane. Są niesamowicie wnikliwi i zwykle bardzo szybko potrafią zrozumieć nowe idee. Jednakże, ich podstawowym celem nie jest tylko zrozumienie koncepcji, lecz to w jaki sposób można ją pożytecznie zastosować. W przeciwieństwie do INTP, nie podążają za ideą tak daleko jak tylko się da, pragnąc tylko jej zrozumienia. INTJ są napędzani tym jakie wnioski płyną z idei. Ich potrzeba do zwieńczenia [ang. need for closure; termin wywodzący się z psychologii, wyrażający pragnienie ostatecznego zrozumienia określonego pojęcia czy rozwikłania jakiegoś palącego problemu, oraz swoista "ucieczka" od niejasności lub niejednoznaczności, by móc przejść do porządku dziennego. Przyp. autor] i zorganizowania zwykle sprawia, że podejmują pewne działania.

Ich ogromny zapał i potrzeba do porządku i organizacji, połączona z ich naturalną wnikliwością, czynią z nich doskonałych badaczów. Naukowiec INTJ przyczynia się społeczeństwu poprzez nadawanie ich pomysłom przydatnej postaci do użytku przez innych. Nie jest łatwe dla INTJ wyrażanie ich wewnętrznych obrazów, przemyśleń i koncepcji. Wewnętrzna forma myśli i koncepcji INTJ jest wysoce zindywidualizowana i nie jest chętnie prezentowana w sposób przystępny dla innych. Aczkolwiek, INTJ jest skłonny przedstawić ich pomysł w postaci planu bądź systemu [lub np. szkicu przyp. autor] który zwykle chętnie wytłumaczy, niż dokona bezpośredniej prezentacji swoich myśli. Przeważnie nie widzą sensu w bezpośrednim przekładaniu [myśli], i w dodatku mogą mieć trudności w wyrażaniu ich pomysłów, bowiem mają one nielinearny charakter. Jednak ich wyjątkowy szacunek do wiedzy oraz inteligencji potrafi ich zmotywować żeby wyjaśnić temu, kogo uważają za godnego podjęcia tego wysiłku.

INTJ są naturalnymi przywódcami, aczkolwiek zwykle wolą pozostawać w tle dopóki nie poczują, że naprawdę powinni przejąć inicjatywę. Gdy już pełnią przywódczą rolę, są dość efektywni, ponieważ potrafią obiektywnie ocenić sytuację, i są w stanie dostosować się w taki sposób aby odwrócić sprawy które przybrały zły obrót. Są doskonałymi strategami – ciągle śledzą pojawiające się idee i koncepcje, porównując je z obecnie przyjętą strategią, by mieć plan na każdą ewentualność.

INTJ spędzają dużo czasu w ich własnych umysłach i wykazują małe zainteresowanie myślami czy uczuciami innych. Jeżeli ich odczuwanie nie jest rozwinięte, mogą mieć problem z okazywaniem innym bliskości na odpowiednio wymaganym poziomie. Jeżeli ich intuicja nie jest rozwinięta, mogą mieć skłonność do ignorowania szczegółów które są konieczne od urzeczywistnienia swoich pomysłów.

INTJ pragnie radzić sobie ze światem przez podejmowanie decyzji, wyrażanie własnego zdania, i nadawanie wszystkiemu co napotkają ram zrozumiałego i racjonalnego systemu. Są szybcy w wyciąganiu i wyrażaniu wniosków. Często mają bardzo rozwiniętą intuicję i są przekonani o swojej racji. Jeżeli ich intuicja nie jest uzupełniana przez dobrze rozwiniętą umiejętność wyrażania swoich przekonań, często mogą być mylnie rozumiani. W takich przypadkach INTJ mają tendencję do zrzucania winy za nieporozumienia na ograniczenia innych, niż swoją własną trudność w wyrażaniu siebie. Skłonność ta może spowodować, że INTJ za szybko odrzuci wkład innych i otrzyma miano aroganta i "jajogłowa" (ang. elitist).

INTJ są ambitni, pewni siebie, rozważni; myślą długofalowo. Wielu INTJ odnajduje się w zawodach związanych z inżynierią bądź nauką, jednak dla niektórych wystarczającym wyzwaniem jest świat biznesu w obszarach wymagających organizowania oraz planowania strategicznego. Nie lubią nieporządku i nieefektywności, oraz wszystkiego co chaotyczne i niejasne. Cenią klarowność i efektywność oraz poświęcają olbrzymią ilość energii i czasu by nadać swoim wewnętrznym rozważaniom uporządkowanej formy.

Innym ludziom może być trudno zrozumieć INTJ. Mogą być postrzegani jako osoby zachowujące dystans i rezerwę. W istocie, INTJ generalnie nie demonstrują swojego oddania, i zwykle nie są skłonni dawać tyle pochwał i pozytywnego wsparcia ile inni mogliby potrzebować lub pragnąć. Ale to nie oznacza, że [INTJ] nie są prawdziwie oddani lub pozbawieni respektu dla innych, oni po prostu zwykle nie czują potrzeby okazywania tego. Inni mogą błędnie postrzegać INTJ jako osobę nieugiętą i sztywnie trzymającą się własnego [zdania]. Nic bardziej mylnego, ponieważ w istocie INTJ poszukuje najbardziej obiektywnej metody wdrożenia swojego pomysłu. INTJ zwykle jest otwarty by wysłuchać alternatywnego sposobu realizacji zamierzenia.

Gdy znajduje się pod wpływem silnego stresu, INTJ może obsesyjnie oddawać się bezmyślnym, powtarzanym czynnościom, jak nadużywanie alkoholu. Mogą mieć również tendencję do zajmowania się nieistotnymi szczegółami, których normalnie nie postrzegaliby jako istotne dla osiągnięcia celu.

INTJ musi pamiętać żeby wyrażać siebie w sposób wystarczający, aby uniknąć trudności w porozumieniu z innymi ludźmi. W przypadku braku odpowiedniego rozwoju ich umiejętności komunikacji, mogą stać się oschli i z dala od ludzi oraz odosobnieni.

INTJ posiadają olbrzymi potencjał, aby osiągnąć coś wielkiego. Potrafią dostrzec pełny obraz (ang. Big Picture) oraz dążą do tego by skonkretyzować swoje pomysły w określony plan działania. Ich umiejętności rozumowania pozwalają im to osiągnąć. INTJ są prawie zawsze najbardziej kompetentnymi ludźmi, i nie będą mieli problemów w spełnianiu swoich zawodowych lub edukacyjnych celów. Posiadają zdolność poczynienia wspaniałych kroków w tych dziedzinach. Na poziomie osobistym, INTJ będąc tolerancyjni i wkładając wysiłek by skutecznie przekazywać swoje spostrzeżenia innym, posiadają wszystko co trzeba by prowadzić dostatnie i satysfakcjonujące życie.

***
środa, 06 października 2010
[jesienny wiatr...]

jesienny wiatr
spaceruje wzdłuż ulic
czoła odsłania

zebra pod nogami
z naprzeciwka przecina
uśmiech mi drogę

uchylam na bok
skręcam w nie porę -
wykrzywiona buzia

myślami maluję
obraz ciągłości zdarzeń
umysł zamiera

kradnie nie spokój
wracające pragnienie
spadają liście

***
20:50, entity82 , Wiersze
Link Komentarze (1) »
sobota, 02 października 2010
Dziewczyna, Chłopak i Cmentarz

Oglądałem sobie wczoraj jeden z najnowszych odcinków Chuck'a (przy okazji pozdrawiam wszystkich fanów tego serialu :D) i nagle z głośniczków zaczął wydobywać się dźwięk gitary a w tle wiolonczela (mhm...)...i całkiem przyjemne mruczenie śpiewaka :). No i jak kilkaset innych fanów zacząłem przeszukiwać yt. Aż znalazłem ten kawałek. A mowa o wykonaniu Jeremy Messersmith "A Girl, a Boy, and a Graveyard". Tak mi się spodobał że stwierdziłem iż koniecznie muszę jak najszybciej przełożyć na polskie literki. A nóż jakiś fan Chuck'a będzie szukał...?

A trzeba przyznać że tekst ma potencjał do inter- i nadinterpretacji :]. Ja osobiście pokusiłem się o kilka przeróbek, parę przeinaczeń , ogólnie w tak krótkim czasie chyba lepiej bym tego nie przetłumaczył (pewnie w późniejszym czasie stwierdzę że mógłbym zmienić to i owo).

Podobają mi się w tekście zwłaszcza porównania, w ogóle zdaje się że całą scenerię stanowi cmentarz, i pierwsze pytanie jakie się nasuwa to czy mowa o kimś kto umarł? Np. nawiązanie do zimnego ciała, czy do frankensteina, cmentarza, ogólnie do rzeczy martwych. Tak jakby leżeli w grobowcu...może mowa o parze kochanków, on już dawno spoczywa w grobie a ona albo odwiedza go na cmentarzu, ale pomimo że żyje czuje się jakby była martwa albo chciałaby dołączyć do niego, bo już nie chce czekać, zatraciła wole do życia. No i sama melodia, dość smutna, melancholijna...hmm, różnie można interpretować :). Polecam bo to dobra nuta.

Dziewczyna, Chłopak i Cmentarz

lucy jest daleko stąd
tam gdzie ścieli się kamieniołom
mówi "nie wiem co powinnam czuć
ciało zimne wypełnia je żółć.

i czuję się jak jakiś frankenstein
czekając na impuls leczący z ran
ale nie chcę marnować czasu
czekając na przebłysk z nieba.

więc poniżej cementowych chmur
lucy chwyta mnie za dłoń
mówi "życie to przegrana gra
ale bądź przy mnie a będę i ja."

bowiem jestem jak zamkowa księżniczka
czekając pocałunku budzącego do życia
ale nie chcę marnować czasu
czekając na jakiegoś faceta.

A Girl, a Boy, and a Graveyard

lucy takes the long way home
meets me in a field of stone
she says "i don't know how i'm s'pose to feel
my body's cold my guts are twisted steel."

and i feel like i'm some kind of frankenstein
waiting for a shock to bring me back to life
but i don't want to spend my time
waiting for lightning to strike.

so underneath the concrete sky
lucy puts her hand in mine
she says "life's a game we're meant to lose.
but stick by me and i will stick by you."

cause i'm like a princess in a castle high
waiting for a kiss to bring me back to life
but i don't want to spend my time
waiting for just another guy.

***